Over gezinskaarten, privacy en het gevaar van gemakzucht van gemeenten

Voor stamboomonderzoekers zijn gezinskaarten een goudmijn. Ze vormen vaak de ontbrekende schakel tussen bevolkingsregisters, burgerlijke stand en latere persoonskaarten. Juist daarom is het zorgelijk wanneer overheden lichtvaardig besluiten deze bronnen (nog langer) af te sluiten voor onderzoek. Het recente besluit rond de gezinskaarten in Veenendaal (link *1) is daarvan een pijnlijk voorbeeld. Aanleiding is een bericht waarin burgemeester en wethouders hun verzoek aan de provincie toelichten om de openbaarheidstermijn van een aantal gezinskaarten te verlengen. Het gaat om negen inventarisnummers met kaarten waarop de namen van alle inwonende kinderen staan vermeld. Rechts op de kaart is bovendien de godsdienst genoteerd, een zogenoemd “bijzonder persoonsgegeven”. Tot zover niets nieuws voor archivarissen of genealogen. De crux zit echter in de motivatie.

Lees verder